من خدایی دارم .....

من خدایی دارم ، که در این نزدیکی ست .....

نه در آن بالاها !

مهربان ، خوب ، قشنگ .....

چهره اش نورانیست

گاه گاهی سخنی می گوید ،

با دل کوچک من ،

ساده تر از سخن ساده من

او مرا می فهمد !

او مرا می خواند ،

او مرا می خواهد ،

او همه درد مرا می داند .....

یاد او ذکر من است ، در غم و در شادی

چون به غم می نگرم ،

آن زمان رقص کنان می خندم .....

که خدا یار من است ،

که خدا در همه جا یاد من است .

او خداییست که همواره مرا می خواهد ،

او مرا می خواند

او همه درد مرا می داند .....